13 czerwca

Grzeszni. Arogant



     Do recenzji tej książki zgłosiłam się nie wiedząc tak naprawdę czego się spodziewać. Czy uważam, że było warto? Chodźcie, opowiem!    

     Ana Rose była mi do tej pory znana, ale szczerze mówiąc po książki tej Autorki sięgałam dość rzadko. Jeśli chodzi o "Aroganta" to nie czytałam zapowiedzi, opisu, rekomendacji ani cytatów. Ostatnio wychodzi mi to na zdrowie bo powieść jest dla mnie niespodzianką i nie wiem czego się spodziewać dalej. Skąd więc ochota aby po tę akurat sięgnąć? Otóż w social mediach zrobiło się o niej głośno i to w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Autorka dodatkowo mnie zaskoczyła niezwykle miło, ponieważ w książce jest dla mnie dedykacja i dostałam również zakładkę i magnes. Super miła opcja! Ale do sedna...

     Jeśli chodzi o fabułę, to akcja toczy się w momencie kiedy główna bohaterka zaczyna studia. Niestety, ciągnie się za nią dość smutna przeszłość i próbuje żyć normalnie, walczyć z demonami. Dlatego zamieszkuje u wujków. Mowa o Liv, dziewczynie, która jest piękna, odważna, ale los ją nie oszczędził i zabrał ukochaną osobę. O tym dowiecie się już w prologu. Akcja toczy się wokół wyścigów samochodowych, a więc i wiąże się to z adrenaliną, zabawami studenckimi.

     Z drugiej strony (również narracyjnie) poznajemy Huntera. Aroganckiego dupka, a przynajmniej z wierzchu, jak to bywa z takimi facetami. On i jego paczka biorą udział w wyścigach ale oprócz tego są bardzo rozchwytywaną grupą przystojniaków. Na szczęście Liv jest kuzynką jednego z nich, Bena,więc chłopaki darzą ją sympatią, podoba się niektórym więc i budzi różne scysje, ale mimo to przede wszystkim chcą jej zapewnić bezpieczeństwo.

     Między Liv i Hunterem rodzi się uczucie, ale czy ma ono szansę przetrwać. Dziewczyna przez swoją urodę wzbudza zainteresowanie również innych młodych mężczyzn i w Hunterze budzi się chorobliwa zazdrość. Do tego przeszłość uderza w Liv potężną dawką emocji i nie wiadomo czy sobie z tym poradzi.

     Powiem szczerze, że początek wydawał mi się dość średni. Hunter mnie irytował, bo zachowywał się jak niedojrzały szczeniak. Natomiast Liv obdarzyłam sympatią natychmiast. Podniosła się po tragicznej śmierci bardzo bliskiej osoby i potrafiła się cieszyć nowym otoczeniem, imprezami, wyścigami. Z czasem jednak dostrzegłam, że nie jest to zwykła komedia romantyczna, ale cudowna opowieść o radzeniu sobie z emocjami i demonami, a przy tym dowcipna, zabawna i wciągająca opowieść.

     Podsumowując, polecam serdecznie tę książkę. Zwłaszcza osobom, które lubią tego typu powieści, czyli komedie romantyczne ale nie skupione jedynie na wątku pary, lecz także na ich przeszłości, otoczeniu, rodzinie. Super sprawa. Mimo, że zaczyna się dość tragicznie, bo prolog nastraja raczej na smutną historię głównej bohaterki, to mimo wszystko jest bardzo pozytywna, lekka i przyjemnie się ją czyta. W sam raz na lato! A to właśnie zawitało.

     Czekam z niecierpliwością na kolejny tom i mam cichą nadzieję, że będzie równie dobry, a może nawet lepszy. Wszak Autorka to nie nowicjuszka, a warsztat rozwija z każdą kolejną książką!

     Za egzemplarz dziękuję właśnie Autorce! Było mi niezwykle miło kiedy otworzyłam paczkę, a w niej znalazłam gadżety i dedykację. Będzie stała dumnie w mojej małej biblioteczce :)

2 komentarze:

  1. Sama również chciałabym poznać tę historię. 😊

    OdpowiedzUsuń
  2. Jakoś nie czuję przekonania do tej powieści, ale ważne jest to, że Tobie się ona podobała. :) Super wyszło Ci zdjęcie okładki. :)

    OdpowiedzUsuń

Copyright © 2019 Wystukane recenzje